De begin jaren

DE BEGIN JAREN

 

 

In het seizoen 1945-1946 werd er voor het eerst deelgenomen aan de competitie. Dolgelukkig was men met de eerste echte handbal, die ond strikte geheimhouding werd geschonken door het N.H.V. Zo vlak na de oorlog was het met het vervoer slecht gesteld en waren de dames nogal eens aangewezen op de fiets of op een vrachtauto van Cor Bregman of Klaas Zon. Als ze dan bij een druk punt kwamen, moesten al die kwekkende meiden doodstil zijn, omdat dit soort vervoer verboden was (hadden geen vergunning voor personenvervoer).

In die tijd werd er elftalhandbal gespeeld op een groot veld. De thuiswedstrijden vonden plaats op het veld van J.V.C. aan de Langevliet, achter het reeds eerder genoemde "klompenkerkie". Zondags 11.00 uur, want daarna moest er gevoetbald worden.

De eerste twee jaren waren de resultaten niet zo geweldig. Het bestuur was van mening dat er een aantal maatregelen genomen moest worden. Wat resulteerde in het aanstellen van een andere trainer en leider. Dat werd de heer Klaas Minnes. 30 maart 1947 kreeg hij van het J.V.C bestuur een schriftelijk bericht waarin zijn benoeming tot leider van de afdeling handbal werd bevestigd en een verzoek een berichtje te willen terugsturen of hij met deze "hoge" functie accoord ging.

 

Zijn eerste maatregel was een adspirantenelftal aan de competitie te laten deelnemen.

Door reorganisatie ging J.H.C. 1 in de Afdeling 1ste klasse spelen en J.H.C 2 in de Afdeling 2de

klasse. Dat Klaas Minnes het in zijn vingers had, blijkt wel uit het feit dat het aspirantenteam direct

het eerste jaar al als tweede eindigde, het tweede jaar kampioen (daarmee de eerste kampioen in

het J.H.C bestaan) werd, het derde jaar opnieuw het kampioenschap behaalde en tevens kampioen

van Noord-Holland werd. Voorwaar een geweldige prestatie!!

 

Maar ook de senioren gingen dankzij de prima training van Klaas Minnes met sprongen vooruit (die zijn kennis opdeed tijdens een cursus bij de heer H.A Enklaar in Den Helder, een trainer met een grote naam in de handbalwereld.) Het tweede team werd kampioen in 1950. Het vlaggeschip van J.H.C leverde deze prestatie in 1951. Dit kampioenschap van de Afdeling 1ste klasse betekende promotiewedstrijden spelen. Ook deze barriere werd met succes genomen, dus promotie naar het district 2de klasse. Ze hadden de smaak te pakken, want een paar jaar later werden ze kampioen van het district 2de klasse. Opnieuw promotiewedstrijden, met als resultaat een verloren uitwedstrijden een thuiswedstrijd eindigde in een gelijkspel. Toch promoveerde J.H.C 1 naar het district 1ste klasse. Dit hadden ze te danken aan het feit dat er onverwachts een extra ploeg promoveerde vanuit het district 1ste klasse naar de Hoofdklasse. In deze feestvreugde zouden we bijna vergeten dat ook het adspirantenteam haar kapioenschappenreeks onafgebroken voortzette en in 1952 opnieuw het Noord-Hollands kampioenschap behaalde.

 

Deze handbalsuccessen had een tot gevolg dat het aantal bezoekers bij de thuiswedstrijden fors

toenam. De Handbalvereniging ging een aparte plaats innemen in het dorpsleven. "Het Dorp" was

trots op dat kleine, jonge "plattelandscluppie", dat toch maar de prestatie leverde om als enige

vereniging (in die tijd) ten noorden van Haarlem in de een na hoogste klasse van Nederland te

spelen. J.H.C had de dorper belangstelling hard nodig want in het district 1ste klasse te spelen,

betekende verre reizen maken. Met een bus vol supporters en met snoep geschonken door de

familie Veul (toen een kruidenierszaak) ging men op weg om ergens in den lande een wedstrijd te

spelen. Reizen naar Amsterdam, Utrecht, Amersfoort, e.a waren de gewoonste zaak. Maar deze

promotie bracht voor de vereniging ook grote kosten mee. Daarom werd er bij de dorpsgenoten

aangeklopt om een financiele bijdrage, met goed succes.

 

Ook besloot het bestuur ten bate van de kas tijdens de volksfeesten (kermis) drie dagen lang een gebakkraam te exploiteren. Dit oliebollenbakken, onder leiding van Jaap van Bodegraven, bleek behoorlijk winstgevens te zijn en werd een jaarlijks terugkerende activiteit.

 

Dat de Julianadorper "meiden" wel feeling hadden voor het handballen, bewezen ook de senioren 2.

Want naast de prima resultaten van J.H.C 1 en de adspiranten, konden ook zij in 1953 de

kampioensvlag hijsen en promoveerde zij naar de afdeling 1ste klasse. Inmiddels was er ook een

juniorenelftal bijgekomen. Ze waren echter bij de senioren ingedeeld, omdat er geen juniorenteams

waren in de kop van Noord-Holland. Maar ze weerden zich prima en waren voor menig seniorenteam

en geduchte en gevreesde tegenstander.

 

Was J.H.C 1 in 1952 gepromoveerd naar district 1ste klasse, in 1954 volgde degradatie naar district 2de klasse. Dat was een domper op de feestvreugde rond het tienjarig bestaan. Op de feestavond werd door eigen mensen (leden van J.H.C en J.V.C) een reveu voor het voetlicht gebracht met als titel "10 jaar J.H.C". Tevens werd Klaas Minnes gehuldigd als trainer/coach en ook mevrouw M.Minnes-Hoornsman werd in het zonnetje gezet vanwege het 10 jaar beheren van de centen.

Handbalvereniging JHC | 2016